Etxe bat badut,
xuri xuria,
familiaren loria,
gauaz badu argia.

Neguan delarik hotza,
han kontsolatzen dut bihotza,
tximiniari dario kea,
etxe goxoan bakea.

Oihan xokoan,
pentze bat ondoan,
badut etxe zahar bat,
han xutik aspaldikoan.

Arrailak murruetan,
kurrinkak leihoetan,
haize egunetan.

Etxe gibelean,
aranondoa loretan,
primaderetan.
Eta ilargi xuritan,
huntza uhuka,
balkoi argitan !

Xakurra trebeska atean,
gatua lo nonbaitean.

Neguan teilatutik dilingo izotza,
kanpoan delarik hotza,
etxe xaharrean epel bihotza,
sukaldean entzuten baitut,
aiten aiten ahotsa.

Onddo handi batean
bizi naiz,
sinesten nauzu,
araiz ?

Xapelean* dut ganbara,
zangoan sukaldea,
erdian balkoi berdea,
etxe pollitagorik badea ?

Leihoak arrosa kolorez,
itzulia josia arbolez,
baratzea betea lorez,
tximinia xixtuka larrazkenez.

Laguntza behar badut,
ez naiz lotsa,
ondoko iratz(e)pean
beti bada arrabotsa,
auzo langilea dut,
oihan xolako ipotxa !