Hazparneko zolan, joan da bizitza,
entzun dugu historia, memoriaren hitza,
ikertu harpe barnak eta merkataritza,
eiheren zirurika eta oihalgintza.
Sakratua zen sua eta ilargi hitsa.
Gibelean gelditu da oi zapatagintza,
sendi dugu oraingo garaien baldintza,
eta aro modernotan orain bagabiltza !

Lehengo arbasoak harpetan laketzen,
oihanaren sakonean ari ehizatzen,
gero ikasi zuten nolazpait landatzen,
etxolen eraikitzen, lurraz axolatzen,
ondoren bazakiten tresnen eraikitzen,
uzta bildu ondoren artoaren ehotzen,
errekak baliaturik larruaren lantzen,
Hazparneko zola, joan zen zabaltzen !

Harpeak gelditu dira tinduen markekin,
harriak grabatuak segur zizelekin,
zapatak ongi josiak beren orratzekin
bizitza gogorra zen behar zitzaion ekin.
Orain, Hazparne dugu etxe berriekin,
Aiherran lotu dira hegazkingintzarekin,
Ezkia xutik dago murru azkarrekin,
eta denak gabiltza ordenagailuekin !